Ogólne warunki instalacji pomp ciepła

Zapotrzebowanie budynku na ciepło zależy od jego wielkości oraz od stopnia izolacji powierzchni zewnętrznych: ścian, sufitów, podłóg, okien i drzwi. Najczęściej każdy budynek posiada obliczone w projekcie technicznym lub w dokumentacji powykonawczej zapotrzebowanie mocy grzewczej. Jeżeli zapotrzebowanie mocy grzewczej budynku nie jest znane, wówczas jest obliczane przez EKONTECH na etapie wstępnych uzgodnień z inwestorem.

Pompy ciepła czerpią energię ze źródła o niskiej temperaturze (od ok. 0° do ok. 10oC) i dostarczają ją do odbiornika podgrzewając wodę do temperatury ok. 50°. W związku z tym najlepszymi odbiornikami ciepła generowanego przez pompę są systemy niskotemperaturowe: ogrzewanie podłogowe, panele ścienne lub klimakonwektory. Te ostatnie po odwróceniu obiegu pompy mogą pracować latem jako klimatyzatory. Jeżeli pompa ciepła będzie zasilać system grzewczy z zainstalowanymi kaloryferami, to muszą one być zaprojektowane do ogrzewania niskotemperaturowego 50/400C - praktycznie muszą posiadać odpowiednio większą powierzchnię wymiany ciepła. Ogrzewanie kaloryferowe wymaga ponadto zabudowy w kotłowni dodatkowego zbiornika wody, tzw. sprzęgła cieplnego.
Ogrzewanie przez pompę ciepła ciepłej wody użytkowej na potrzeby domowe nie odgrywa większej roli w bilansie energetycznym systemu grzewczego. Jeżeli natomiast przewidziane jest większe zapotrzebowanie wody, np. do domowego basenu to musi być ono uwzględnione przy określeniu mocy instalowanej pompy.
Pompa ciepła może współpracować z innymi źródłami energii: piecem gazowym lub olejowym, kominkiem, bateriami słonecznymi, itp. Działanie współpracujących ze sobą różnych źródeł energii zarządzane jest mikroprocesorowym sterownikiem pompy ciepła. Schemat połączeń różnych źródeł ciepła ustalany jest odpowiednio do indywidualnych potrzeb użytkownika.
Pompa ciepła jest urządzeniem samoczynnym - praca lub postój urządzenia są uzależnione od wskazań czujników temperatury oraz zaprogramowanych parametrów, których zadaniem jest utrzymywanie odpowiedniego komfortu cieplnego w ogrzewanym budynku.
Standardowy sterownik pompy, oprócz swoich wewnętrznych funkcji (zarządzania pracą: podzespołów, systemu grzewczego, systemu bezpieczeństwa) pozwala na:
- programowanie pogodowe - użytkownik może zaprogramować obniżenie temperatury w budynku podczas cieplejszych okresów zimy, aby uniknąć przegrzewania,
- programowanie dobowe i tygodniowe - użytkownik może zaprogramować różną temperaturę i intensywność ogrzewania w różnych porach dnia oraz w ciągu tygodnia (np. obniżenie temperatury na czas wyjścia do pracy, podwyższenie temperatury w weekendy itp.),
- programowanie ekonomiczne - użytkownik może zaprogramować intensywne podgrzewanie w celu akumulacji ciepła w układzie CO i CWU w okresach obniżonej taryfy cenowej za energię elektryczną.

Źródła energii
Pompy ciepła mogą pobierać energię z wód podziemnych lub z gruntu. Bardziej wydajne jest korzystanie z wód podziemnych, które zachowują stałą temperaturę w granicach 8 - 10oC, bez względu na porę roku. Wadą tego rozwiązania jest wysoki koszt budowy studni oraz uciążliwe i kosztowne formalności związane z uzyskaniem pozwolenia wodnoprawnego, gdyż pobieranie energii z wody wymaga około 4 m3 wody na dobę na 1 kW mocy pompy ciepła. W korzystnych okolicznościach ciepło można odzyskiwać również z innych obiektów, np. z kolektorów ściekowych, zużytych wód basenowych, gnojowników, itp.
Z powyższych względów najbardziej dostępnym i relatywnie niedrogim źródłem energii jest grunt, który gromadzi energię promieniowania słonecznego, odzyskuje ciepło z deszczów oraz akumuluje ciepło konwekcyjne z głębi Ziemi. Pozyskiwanie przez pompę ciepła energii z gruntu odbywa się za pomocą wkopanych w grunt rur polietylenowych (PE). Rzadziej stosowane sa rury PCV czy miedziane. Krążący w zamkniętym układzie tych rur czynnik chłodniczy oddaje ciepło w pompie i nagrzewa się w gruncie. .
Kolektory gruntowe budowane sa w postaci poziomej, prostej lub spiralnej wężownicy, zakopanej na głębokości ok. 1,8 m (kolektor poziomy) albo wpuszczonych do otworów wiertniczych (kolektor pionowy). Wybór odpowiedniego rodzaju kolektora zależy przede wszystkim od wielkości wolnej powierzchni, jaka jest do dyspozycji w sąsiedztwie ogrzewanego obiektu.
Najbardziej efektywnym i najmniej pracochłonnym rozwiązaniem jest kolektor poziomy spiralny - rury PE o średnicy 25 lub 32 mm układane są w wykopie ziemnym o szerokości około 1 m w postaci spirali o gęstości ok. 4 mb rur na 1 m2 wykopu. Całkowita długość kolektora gruntowego zależy od mocy pompy ciepła, przy czym kolektor poziomy w zdecydowanie większym stopniu niż pionowy dodatkowo jest uzależniony od rodzaju i stopnia wilgotności gruntu, w którym jest instalowany.
Kolektor pionowy w postaci U - rurki z rur PE instaluje się w otworach wiertniczych o długości od 20 do 100 m., przy czym zalecane jest, aby wymagana dla pompy ciepła suma głębokości odwiertów była podzielona na otwory o jednakowej długości, a odległość między sąsiednimi otworami nie była mniejsza niż 5 m.
Należy pamiętać, że w miejscu zabudowy poziomego kolektora ziemnego nie można posadowić żadnego obiektu budowlanego, czy nawet prowizorycznych zadaszeń.

Jeśli zdecydujecie się Państwo na instalację jednego z modeli naszych pomp ciepła, otrzymacie bezpieczny i przyjazny dla środowiska system ogrzewania Waszego domu, jak również odczujecie znaczące obniżenie kosztów ogrzewania.
Niezależnie od tego czy zamierzacie wybudowac nowy dom, zamienić stary system grzewczy czy tez mieć dodatkowy, możemy zaoferować Państwu stosowne rozwiązanie.
Dla tych, którzy stosują tradycyjne metody ogrzewania oznacza to znaczną redukcję kosztów.

OFERUJEMY NAJWYŻSZĄ JAKOŚĆ I NAJNIŻSZE CENY SYSTEMÓW

Do każdego urządzenia dostajecie Państwo program sterujący ogrzewaniem z waszego komputera.